Bijzonder Giulietta koppel: Zo vader, zo zoon

Over smaak valt niet te twisten. Niet nodig ook, in geval van de familie Ligtenberg. Vader Jan en zoon Rob kochten onlangs respectievelijk een spierwitte Alfa Romeo Giulietta Veloce en een spierwitte Alfa Romeo Giulietta Veloce bij ons. Beide voorzien van een 240pk sterke 1750 TBi-motor, een TCT-transmissie, zwart lederen bekleding en donkere 8C Design wielen. Hoezo, twee handen op één buik?

Voor ‘onze’ Quinten was het nagenoeg een kwestie van de verkooporder ‘copy-pasten’. Op het panoramisch schuifdak van Jan na. Zo bleef er mooi extra tijd over om onder het genot van een cappuccino samen met vader en zoon in de historie te duiken van hun hartstochtelijke liefde voor (Italiaanse) auto’s.

Vreemdgaan met Fransen

Om met de oudste generatie te beginnen: vader Jan rijdt zijn hele leven al Italiaans. Met uitzondering van enkele ‘uitstapjes’, onder andere in de vorm van een Volvo 440. Zijn eerste Italiaanse aanwinst betrof een (hoe kan het ook anders) witte Fiat 500. Deze kocht hij ongeveer 40 jaar geleden. “Mijn vader werkte destijds bij Fiat dealer van 't Oever en Markvoort in Rijssen. Met de 500 maakte ik een dagtocht naar Brussel; het was een lange dag! Toen de 500 eenmaal op zijn einde liep, stapte ik over op een Citroën 2CV. Daarna volgde een Renault 6.”


Autobianchi

“Toch beviel het Franse comfort niet helemaal. Ondertussen bleven de charismatische styling en het vurige temperament van de Italianen lonken. De volgende auto werd een rode Autobianchi A112, gevolgd door een – jawel – wit exemplaar. Na mijn diensttijd werd het budget iets ruimer. Ik kocht mijn allereerste hagelnieuwe auto: een zwarte Fiat 127 Sport. Ondanks regelmatig wassen en poetsen, bleef de zwarte lak niet zo mooi als gehoopt. En dus werd de Fiat enige tijd later ingeruild voor weer een Autobianchi: een grijze A112 Abarth 70HP. Om je een idee te geven van het rijkarakter: na 11.000 kilometer waren de voorbanden al aan vervanging toe!”


Zwak voor witte bolides

De meeste auto’s die Jan gedurende de jaren erna reed waren van Fiat: Ritmo 85 en 150TC, Uno 70S, Tipo, Uno Carrera enzovoort. Bijna allemaal waren ze wit, omdat naar eigen zeggen ‘de lijnen en contrasten van de auto dan mooi uitkomen.’ Geef hem eens ongelijk!

Ook aan (witte) Alfa’s geen gebrek in Jan zijn indrukwekkende autoverleden. De eerste die hij in zijn bezit had betrof een 145. “Ik werd opslag verliefd op dat model. 2 jaar later bleek de liefde nog lang niet over, en dus kocht ik er nog één, ditmaal een 1.7. Vervolgens mocht ik mezelf de gelukkige eigenaar noemen van een 156 sedan, een 156 SW en een MiTo 155pk Sport. Stuk voor stuk heerlijke machines! Vooral de MiTo heb ik qua rijplezier veel lol aan beleefd; deze stuurt als een kart, zó strak!


Giulietta breekt records

Na de MiTo was het de beurt aan een witte Giulietta Quadrifoglio Verde. “Een goede keuze. Zelfs na een uitdagende trip van ruim 10.500 kilometer naar de Noordkaap was er geen vuiltje aan de lucht; wat een geweldige auto! Ik heb de QV 4 jaar in mijn bezit gehad: een unicum! Voor mijn doen is dat echt heel lang namelijk. Dit zegt veel over de kwaliteit en hoe fijn deze Alfa wel niet is.”

Het lijstje met auto’s van zoon Rob is (nog) niet zo lang als dat van zijn vader, maar daardoor niet minder interessant. Voordat hij overstag ging en zijn eerste Alfa kocht, reed hij een Abarth Grande Punto, welke hij trouw bij Prins heeft laten onderhouden.

 

De aankondiging van de Giulietta facelift was voor hem, en later ook voor zijn vader, aanleiding om te dagdromen over een nieuwe Alfa Romeo. Het bleef niet alleen bij dromen…


Eensgezind tweetal

"Toen Rob met het plan kwam zijn auto in te ruilen, opperde hij dat het wellicht een idee was om gelijktijdig ook mijn auto in te ruilen. Vanaf dat moment begon het bij mij spontaan weer te kriebelen. De vorige Giulietta beviel zó goed, dus waarom niet nog een keer voor hetzelfde model gaan?!

Zo gezegd, zo gedaan. Een afspraak bij Prins was al snel gemaakt. Tijdens het 2e gesprek met Quinten hebben we onze handtekening gezet onder het koopcontract. Het werd wederom een Giulietta, dit keer in een – zo goed als identieke – Veloce uitvoering. Zelfs over de kleur waren we eensgezind: wit. Alleen het kenteken en het panoramisch schuifdak verraden welke Alfa van wie is!”


Prinselijke aflevering

“Tot nu toe ben ik zeer tevreden over de auto en ook over de wijze van aflevering bij Wim Prins. Het was absoluut uniek; er werd een echt feestje van gemaakt! Compleet met Alfa/Prins jas. Kortom: het (lange) wachten meer dan waard.”

Namens team Prins, nogmaals heel veel rijplezier gewenst! Dat elke kilometer maar voor een brede glimlach mag zorgen. Hopelijk brengt dit bijzondere tweetal jullie dubbel zoveel geluk! Aan gespreksstof geen gebrek in ieder geval …